Lange Frans & Baas B

Ik wil graag iedereen bedanken voor de kado’s en kaarten die jullie massaal hebben opgestuurd. Vooral kleine Willem is erg blij met de blauwe aandacht. Het gaat allemaal goed met de kleine man die lekker drinkt en heel veel slaapt. Ik hoop dat ik hem snel aan iedereen kan voorstellen en samen met hem de wereld in kan ….

gr. Frans

Terug en Verder…

april 16th, 2008

Lieve mensen, 

 

het is al weer een tijdje geleden, maar de Baas is terug!

Iets meer dan een jaar geleden zijn we begonnen aan het nieuwe album. Ik had al lang geen nummer geschreven, totdat ik met Jayh (die jullie misschien nog wel kennen van Art-Officials) de studio in dook. M’n relatie was op dat moment net uit en ik liep met het welbekende ‘gebroken hart’ onder m’n arm. Ik zei tegen Jayh: “Goos, weet je wat het is…ze moet me gewoon laten weten waar ik sta”. Na een lange studiosessie was het nummer ‘Waar ik sta’ een feit. Waar ik sta is de tweede single van ons nieuwe album ‘Verder’. Vorige week hebben we de clip opgenomen en ik moet zeggen, ik vind ‘m de shit! Ik heb al m’n stunts zelf gedaan en het viel me niet mee; dat vliegen was toch moeilijker dan ik dacht…

 

groetjes Bart

Spanning…

april 8th, 2008

Lieve, lieve mensen,

Ik zit in spanning, gezonde heerlijk spanning… Het album is gemixt en gemastered (de laatste fasen van het muzikale proces) en klinkt in mijn auto al heel fijn. Ik hoop straks in de jouwe ook. 23 april is het zover. Totaal 15 gloednieuwe nummers voor jou ! Echt van ons, voor ons, voor jou … snap je ? Morgen schiet Baas samen met Jayh de videoclip voor het nummer ‘Waar ik sta’ , de tweede singel. Heb je nog heel even geduld ? Ik hoop van wel en ik beloof je dat het het wachten waard zal zijn.

Mazzel,

Frans

Sinds afgelopen donderdag 19:00 is er iets vreemds aan de hand in Nederland. Men is opgelucht over de milde film van Geert Wilders.
In het buitenland en met name de moslimlanden is dat heel anders zo lees ik in de krant. Daar wordt de film extreem veroordeeld en betiteld als louter bedoelt om te kwetsen, Islamieten te beledigen. Ze noemen het geen uitnodiging voor een dialoog, maar een totaal ongevoelige en volledig onrechtvaardige daad.

Ook in Europa reageert men minder lauw. De EU veroordeelt de film. Deense politicus Mogens Jensen heeft de film afgedaan als ‘afgrijselijk’. ‘Men moet teruggaan naar de nazi-propagandafilm Der Ewige Jude om de film te kunnen beschrijven’, aldus de sociaal-democraat. ‘Het enige wat ontbreekt, zijn de ratten als beeld van de moslims.’ Hij stelt dat Wilders met de film ‘uitnodigt tot rechtstreekse gewelddadige confrontatie’. Ik ben het met Jensen eens.

Film wordt gemaakt met één doel. Het ontrekken van emotie aan de toeschouwer. Bij een comedy moeten we lachen, bij horror willen ze dat we huiveren en bij een actiefilm willen ze dat we in spanning zitten.

Wat wil Wilders nou dat wij voelen bij Fitna? Wat wil hij met aanzwellend tromgeroffel als de vliegtuigen op de torens afvliegen, als hij de muziek wegdraait zodra ze erin knallen, wat als we de aanslagen zien met daaroverheen Arabische dialogen, wat wil hij dat we voelen met de lijken op de grond, met de beelden van aanslagen, moorden, executies, met daaroverheen serene kerkmuziek? Wat? En die teksten aan het eind. Wat moeten we daarbij voelen? Ik denk haat en angst.

Wilders heeft een genre afgestoft waar de nazi’s veel veldwerk in hebben verzet. Propaganda. We moeten “ze” haten en heel erg bang zijn, want zij gaan onze manier van leven vernietigen.

Eigenlijk heeft Wilders het genre opnieuw uitgevonden. En zo goed dat niemand zich er aan stoort en het wel mee vindt vallen. Nou ik niet. Ik vind dat Wilders een Haatfilm heeft gemaakt, een Angstfilm. En ik vind niet dat we in onze samenleving mensen moeten haten, of bang voor ze moeten zijn. Wilders wel. Hij spint hier garen bij en wint zieltjes. Bange, haatdragende zieltjes.

En nu wil Geert in debat. Kom maar op Geert Wilders. Ik haat jou niet en ben zeker niet bang voor je. Wel maak ik met veel liefde gehakt van je in een debat over hoe ik als rapper denk dat jij als volksvertegenwoordiger je werk zou moeten doen. Hoe je de problemen op zou moeten lossen. Misschien komen we samen op een ander idee en gooien dat plannetje van jou: alle moslims haten en heel erg bang voor ze zijn, gewoon overboord. Misschien kunnen we na het debat nog ergens een colaatje drinken en een tosti eten. En kun je me dan eindelijk vertellen wat er in je jeugd met jou en “de moslims” gebeurd is. Lucht dat een beetje op. Ik zie er naar uit.

Maar ik vond je film niet mild.

column Dinsdag 18 Maart

maart 19th, 2008

Fantastisch nieuws. Dacht ik. Vanaf juni hebben vrouwen die in het ziekenhuis bevallen recht op pijnbestrijding. Die pakken wij mooi even mee. Op naar het ziekenhuis! Dacht ik. Ik ben erg van de research sinds mijn vriendin zwanger is. Ik zorg heel goed voor haar. Schud haar kussen op, zeef haar jus en probeer zoveel over zwanger zijn en bevallen te lezen, als menselijk mogelijk is. Zo ging ik me ook maar eens inlezen in dat “pijnloos bevallen”. Dat viel vies tegen.

Vooral ’s nachts (dan worden de meeste baby’s geboren) is in ruim de helft van de Nederlandse ziekenhuizen geen anesthesist aanwezig. Deze is nodig voor de pijnbestrijding, de ruggenprik. Die is er niet, afzien dus.

Nu wordt er al jaren gediscussieerd over de vraag of vrouwen tijdens de bevalling moeten kunnen rekenen op pijnbestrijding. In het buitenland is het de normaalste zaak van de wereld. In Nederland bestaat de mening dat pijn lijden tijdens de bevalling goed is voor de ontwikkeling van de band tussen moeder en kind. O. Nou ben ik van mening dat pijn (onmenselijk afzien door helse scheurende pijnen) bij de bevalling absoluut funest is voor de band tussen moeder en vader. Kortom: moeder pijn, vader de lul. Ik hoor de tirade in het bevalbad al: “Het is jouw schuld!!! Wat sta je daar nou klootzak?! Blijf van me af!!! Waarom hou je me niet vast?! RUGGEPRIK!!!” Ik ben niet graag de lul, dus ik ben me nog dieper in de pijnbestrijding gaan verdiepen. Dat had ik beter niet kunnen doen.

Ik leefde in de veronderstelling dat een ruggenprik een eenvoudige en veilige manier was om een pijnloze bevalling te garanderen. Dat is niet zo. Helemaal niet. Om te beginnen, ontsluiten doe je thuis. Voordat ze je überhaupt in het ziekenhuis willen opnemen is er al een lijdensweg, van soms wel dagen, afgelegd. Ontsluiten heet dat, oftewel weeën. En dan de prik zelf. Dat is helemaal geen prik. Dat is een katheter in de zenuwen van het ruggenmerg waardoor morfineachtige shit wordt gespoten. Met een hele waslijst aan mogelijke bijwerkingen. Komtie: misselijkheid, ademnood, eenzijdige werking (hoera, geen pijn meer in het rechterbeen), verhoogde kans op een kunstverlossing (met tang of zuignap), hoofdpijn (tot enkele weken na de bevalling), rugpijn (tot enkele maanden na de bevalling) enzovoort.

Balen. Eerst toch pijn en dan allerlei andere ellende. Ik heb me meteen op plan B gestort. Allereerst: mijn vriendin mag dit niet weten. Complete bevallingsinformatie-stop. Ze denkt dat deze column over het bedrijfsfilmpje van Wilders gaat, dit zal ze dus zeker niet lezen. Volgende week beginnen we met de pufcursus, de week daarop yoga en haptonomie. Daarnaast hebben we over twee maanden een consult bij de ‘babyfluisteraar’. Hij gaat ons kind vriendelijk doch dringend verzoeken rustig en pijnloos ter wereld te komen. En tot slot. De Uri Gellers (de nieuwe en de oude) zullen de bevalling begeleiden. Hypnose, trance, gebogen lepels, whatever it takes. Nee, dat wordt echt hartstikke leuk, die bevalling van ons.

Huisgemaakt Complot

Ik snap best dat JP geen tijd had om mijn vragen te beantwoorden. Mijn vragen waren niet eens aan hem gericht. Ik had zelfs nooit verwacht dat de vragen daadwerkelijk in de kamer zouden belanden. Ik begrijp heel goed dat JP het druk had met “The Movie Of The Year”, zeker zo met de OscarsÒ voor de deur. Ik begrijp ook dat de Joint Strike Fighter nog eens 200 miljoen extra kost en dat “De belastingbetaler daar niks van zal voelen”, zo kopt De Telegraaf. Ik begrijp dat er 30 jaar geleden een premier was die een onderzoek verdonkeremaand heeft. Toen gebeurden dat soort dingen, maar tegenwoordig natuurlijk niet. Ik snap ook wel dat ik een hoop ouwe koeien uit de sloot heb gehaald waar niemand in Den Haag eigenlijk nog over na wil denken. Maar ja, ik ben nou eenmaal een dierenvriend en die arme beesten lagen zo zielig in de greppel.
Mijn idee was, dat ik “ze” zou laten weten dat ik “ze” doorheb en dat is niet veranderd. Ik heb jullie door, smeerlappen.

Ik snap best dat TMF de clip van “Kamervragen” niet kan draaien voor acht uur in de avond. Al dat bloed, o help! Ik ga nóg eens geld uitgeven aan top-visagie.
Herinneren jullie je de videoclip “Rock DJ” van Robbie Williams nog, waarin hij zijn huid van zich afscheurt en zichzelf helemaal ontleed? Da’s bloed, da’s smerig. Maar de drie druppels om de geducktapete handen van Bart dat kan echt niet. Nee, droogneuken en vrouwen neerzetten als hoeren in je videoclips dat is natuurlijk allemaal prima tussen 8 uur ‘s ochtends en 8 uur ‘s avonds. Maar de kidz weer aanzetten tot nadenken en ze wat meegeven over de corruptie van hun vaderland, nee dat kan niet. En ja, het geweld: de moord op JFK en het lichaam van Fortuyn op de grond… Nee, vrolijk wordt je er niet van, maar dit is wel de wereld waarin ik straks mijn kinderen moet grootbrengen! En dat moet echt allemaal anders.

Jullie moeten begrijpen dat ik deze column nooit gebruik om reclame te maken voor mijn eigen commerciële producten. Vandaag de uitzondering op deze regel: mijn eigen huisgemaakte complot…
Koop allemaal het nummer “Kamervragen” door KAMERVRAGEN te sms’en naar 3366 (€1,10 per sms) of schaf de mp3 aan via www.radio538.nl of via www.lfbb.nl. Door “Kamervragen” in de hitlijsten te laten stijgen, ontkomen ze er niet aan en kunnen ze het liedje niet meer negeren. En jullie moeten allemaal weten dat dit voor mij voelt als het begin van veel meer. Het begin van een grote verandering, het topje van de ijsberg, het begin van mijn carrière, het begin van mijn leven. Wacht maar…

Week 6

februari 20th, 2008

De week begon met het bedrijfsfeest van de Nationale Nederlanden. We hadden speciaal een liedje gemaakt dat we zouden uitvoeren met de salesdirectie en we zagen er een klein beetje tegen op ; zouden ze het kunnen ?  blijven ze in de maat ? Gaan we voor schut ? Gelukkig waren Han, Hans en Erik tijgers in hart en nieren en hebben we met z’n zessen de zaal keihard op zn kop gezet. Die verzekeraars weten echt hoe ze een feessie moeten bouwen.  De volgende dag bleef feestelijk want dinsdag aten we bij onze vriend Frank Peperzak. Frank heeft een verstandelijke handicap en woont met een aantal huisgenoten in de  buurt van Amersfoort. We hebben iedereen zn kamer gezien, heerlijk patat gegeten en van Bjorn hebben we een handgemaakt evertzwijnhoofd gekregen om in de nieuwe studio te hangen. Woensdag mochten we welgeteld een minuut optreden in De Wereld Draait door. Ik was nogal nerveus maar het optreden ging prima dacht ik. Vrijdag was mijn laatste keer als vinder bij ‘Thank God it’s Friday’ en savonds was er nog meer feest  want het was de officiele opening van de studio. De nieuwe studio is echt fokking dik geworden en eindelijk hebben we een perfecte plek om in de toekomst aan de slag te gaan. Alle aanwezigen op het feest … het was top en reken er maar niet op dat er  in de studio snel weer een feessie komt (hahaha). Havana Siete con Coca Cola por favor !!!

tot volgende week ,

Frans

Grote Fouten

februari 17th, 2008

Ik heb dat ook wel eens. Dan kom ik van een avondje optreden thuis, kruip ik in bed en dan kan ik niet slapen. Lig ik maar te woelen en te draaien. Op een gegeven moment denk ik dan dat ik een slaappil moet nemen. Een pilletje om de nacht door te komen. Soms neem ik er één of twee, soms drie. En soms weet ik niet meer hoeveel ik er genomen heb. Dan neem ik per ongeluk veel te veel slaappillen. Dat kan. Die dingen gebeuren. Sommige mensen gaan daar dood van. Ik niet. Gek hè.

Lees meer »

Cashew

februari 17th, 2008

Ik heb een dilemma.

Ik weet dat ‘hij van Wilders’ al vaak het dankbare onderwerp is geweest van deze column. Maar ik twijfel deze keer. Ik kan namelijk, op dit moment, uit twee columnonderwerpen kiezen. Eén daarvan is: iets schrijven over mijn zwangere vriendin en daarmee mijn aanstaande vaderschap, óf ik kan toch nog een keer blonde Dolly… Lastig, keuzes.

 

Lees meer »

En nog een gelukkig 2008

februari 17th, 2008

Het wordt een fantastisch jaar, dit jaar. Dat kan niet anders. In 2008 gaat het gebeuren, ik weet het zeker. Ik voel het in elke vezel van mijn lichaam. Dit wordt óns jaar. Het jaar dat al onze dromen uit gaan komen. Het jaar dat we onze tekortkomingnegen omarmen en accepteren. Het jaar dat we eindelijk winnen! Als individu, als mens, als vriend, als buurman, als supporter, als stad, als natie, als mensheid en als planeet. Wij gaan met z’n allen van 2008 een onvergetelijk jaar maken.

 

Lees meer »

Gemaakt door OFAH Music Media. Onderdeel van MediaCrats.
Copyright © Lange Frans & Baas B. All rights reserved.